Ben,kendim,ailem..

31 yıl boyunca hayatımı dolu dolu yaşadım.Gezdim,tozdum,çalıştım,pişmalıklar yaşadım,

keşkelerim oldu,iyi kilerim oldu,sorumluluklarım arttı,sevinçlerim,üzüntülerim oldu.Hepsini uç noktalarda yaşadığını zannettiğin o dönemler...Büyüdüm sonunda ve turizmci olarak çalıştığım şirkette diğer yarımı buldum,aşık oldum, evlendim..

Her şey mükemmel mutlu mesut yaşarken hayatıma o mucize dediğim kız bebeğimiz Eylül Hira geldi.Onu ilk gördüğümde ağladım,kokladım inanamadım..Hayatımda artık bana muhtaç,benim kokumla sakinleşen,benimle beslenen küçük bir kız vardı.Korktum evet hayattan ilk defa korktum.onu nasıl korurum diye onu bu sahte dünyada nasıl büyütürüm diye korktum.Eylül Hira şu an 1 yaşında ve her geçen gün büyüyor,endişelerim artıyor.Ama hayatımda hissetmediğim duygular yaşatan bu meleğe bakarak iyi ki anne oldum diyorum. Gezmeyi tozmayı seven,hafta sonu evde durmayı sevmeyen ben evden dışarı çıkmaz oldum.Eskiden bebek sesini duyunca çıldıran ben şimdi ağlayan bir çocuk gördüğümde veya hasta bir çocuk gördüğümde gözlerim dolu dolu olmasının tek sebebi anne olmam.Eminim ki sizlerde yaşamışsınızdır Eylül beni emmedi ne yaptıysam bir türlü emmedi ve anne sütü içsin diye iki saatte bir süt sağdım.Gece gündüz uykusuzluk,yorgunluk beni bitirse de bebeğimi kucağıma alıp öpünce her şeyi bir anda unutuyorsun..

Anne olmadan önce plansız programsız yaşayan,herşeye çabuk sinirlenen birinden her dakikası planlı,daha da sakin bir insana dönüştüm.Sosyal hayatı bir süre sıfırlasada kendime vakit ayırmam güçleşsede artık hayatımda küçük mucizem var ve onun sorumluluğunu almak beni farklı bir insana dönüştürdü.Artık her gün artan yeni maceralar bizi bekliyor.

İşte kısaca size hayatımın özetini,yaşadığım tecrübemi paylaştım..Hayata dair güncel konularla da,farklı konu başlıklarıyla da burada olacağım sizinle.umarım yardımcı olabilirim.Hayatınızda hep küçük mucizelerinizin olması dileğiyle..